Is dat op het melkveebedrijf niet net zo? De melkprijs in 2025 was hoog, maar dan ook echt hoog. Dan loont het om hard te melken en maximaal van die goede opbrengst te profiteren. Dat zien we terug in de cijfers. Onder onze klanten is de uitstroom van koeien laag, waardoor de veestapel groeit. In de Verenigde Staten zien we hetzelfde beeld: er zijn al lange tijd niet zo weinig koeien vervangen. Daarnaast blijkt uit de cijfers bij Countus dat er meer krachtvoer is gevoerd. Alles om de productie te stimuleren, met als bijkomend effect dat er nu veel vraag is naar fosfaatrechten.
Veehouders zijn net mensen. Korte termijn wint het vaak van de lange termijn en de eigen strategie. Je hoopt maar dat het in de politiek en op de ministeries niet net zo werkt. Op het moment van schrijven hebben D66 en het CDA hun uitnodiging voor een sterker Nederland net gepubliceerd. Het is nog weinig concreet, maar de ambitie en visie op landbouw en voedselvoorziening lijken wel op de lange termijn gericht. Nu maar hopen dat die visie in de formatie niet wordt losgelaten voor kortetermijngewin van een potentiële coalitiepartij.
Die langetermijnvisie ligt er in Denemarken wel en is inmiddels ook concreet uitgewerkt. Een visie die zeker pijn doet. Daar staat tegenover dat de onzekerheid en het wispelturige gedrag van politici er wél uit is. Kiezen tussen 2 kwaden, zeg maar. Persoonlijk neig ik dan toch naar duidelijkheid mét pijn in plaats van onzekerheid en de mogelijkheid om pijn eindeloos uit te stellen.
Terug naar het boerenerf. Ook daar is het belangrijk om een langetermijnvisie te hebben en daaraan vast te houden. Die hoge melkprijs in 2025 heeft juist ruimte geboden om stappen te zetten richting jouw eigen strategie. De één investeert in een stikstofstripper, de ander in een voederhaag en meer weidegang. Omdat het financieel net wat makkelijker experimenteren is met een hogere marge.
Toch zie ik in de praktijk veel veehouders die hun koers weer hebben omgegooid door de hoge melkprijs. Minder weiden, meer mais en maximale focus op productie. Het kortetermijngewin bepaalt dan de strategie. De kosten voor mestafzet, fosfaat en belastingen komen later wel. Ik ben benieuwd welke keuzes deze ondernemers in 2026 gaan maken. Want wat ik in de afgelopen 20 jaar wel geleerd heb, is dat strategiewisselingen geld kosten. Mijn advies is dan ook om dat zo min mogelijk te doen. En áls je de koers wijzigt, zorg dan dat die keuze goed onderbouwd, onderzocht en doordacht is.
En dan ben ik ook benieuwd hoever mijn zoon is met zijn eigen onderbouwing, zoektocht en overdenkingen. Hoelang zal hij nog in onregelmatige diensten blijven werken? Het zou zomaar kunnen dat hij tot de conclusie komt dat dit bij hem past. Sommige mensen houden van afwisseling en flexibiliteit. Dan heeft hij in elk geval zijn strategie helder.
Meer weten?
Wil je sparren over jouw langetermijnstrategie, investeringsplannen of de impact van de melkprijs op jouw bedrijf? Neem dan contact op met Rick Hoksbergen. Hij denkt graag met je mee.
